Brrr pla plaa ikerketa eta sorkuntza koreografikoko proiektu bat da, hitzaren (ahotsa), gorputzaren eta munduaren arteko erlazioan arakatzen duena, onomatopeiak abiapuntutzat hartuz eta soinua eta hizketa egitate fisiko, materiko gisa ulertuz. Onomatopeiek, izendatzen duten soinuaren antza izateaz gain, igortzen direnean, gorputzean irudikatzen dutenaren antzeko higidura, ildoa edo materialtasuna sortzen duten galdetzen da.
Brrr pla plaa-k ulertu nahi du nolakoak diren onomatopeiek eztarrian, mihian eta ahoan sortzen dituzten mugimenduak, eta harago, hezurretan, organoetan, muskuluetan, faxetan eta azalean sortzen dituztenak, eta izendatzen duten munduarekin zerikusirik duten. Antzekotasunik ba al dute pil-pil onomatopeiak gorputzean sortzen duen arrastoak ahoskatua izatean eta horrek sinbolizatzen duen azaleko irakiteak?
Proiektua bi premisatatik abiatzen da maila teorikoan. Alde batetik, filosofiaren historian hitza irudi baten eta objektu baten arteko lotura mental batera mugatu dela, eta, horrela, jatorrian zituen haragitasuna eta ahotsa galdu dituela. Hau da, hitzei gorpuztasun guztia kendu zaie. Bestetik, onomatopeiak, beren jatorri mimetiko eta herrikoiagatik, ordezkatzen dituzten gauzen/ekintzen eta horiek ahoskatzen dituzten gorputzen materiatik hurbilago dauden hitzak dira.
Praktikari dagokionez, hasteko, onomatopeia desberdinek eztarrian, mihian eta ahoan sortzen dituzten mugimenduen azterketa teoriko-praktiko bat egiten du, baita horiek munduarekin duten harremana ere. Era berean, bere materialtasuna ikusarazteko, mugimendu hori atzemateko eta anplifikatzeko moduak bilatzen ditu. Gainera, dantzaren bidez onomatopeien (hizkuntza) eta munduaren (materia) arteko harremanaren berri emateko aukerei buruz hausnartzen du. Hau da, alde batetik mundua erlazionatzeko modua aztertzen du, eta bestetik gorputzak onomatopeiak igortzean sortzen dituen koreografia, mugimendua eta irudiak. Harreman hori nolakoa den eta munduari buruz zer arrasto eman diezazkigukeen ulertzen saiatzen da. Hitzak materiatik gertuago dauden mundua erlazio horizontalagoko mundua dela aldarrikatzen da, gorputzekiko errespetu eta hurbiltasun handiagoko mundua.
Ángela Millano, (Gasteiz-Madril). Filosofian lizentziatua eta dantza garaikidean graduatua, Praktika Eszenikoetako eta Kultura Bisualeko Masterrarekin. Gaur egungo praktika artistikoen esparruan sorkuntza eta ikerketa lantzen ditu, gorputza eta bere aukera fisiko, politiko eta poetikoak ardatz hartuta. Bere bakarkako lanek Estatuko eta nazioarteko erakunde eta zentro artistikoen laguntza izan dute, eta Azkuna Zentroan, Tabakaleran, Kultura Garaikidearen Nazioarteko Zentroan, La Casa Encendidan eta Tenerifen erakutsi dira. LAV, Dock 11, K3 Center for Choreography eta CCCC Centre del Carmen, besteak beste. 2018az geroztik, Julián Pacomiorekin elkarlanean aritzen da Asleep Images proiektuan, gorputzari, memoriari, artxiboari eta berridazketari buruz, eta Make It Don ‘t Fake It eta PSYCHO lanak sortzen ditu. Lan horiek CentroCentron, CA2M museoan, La Casa Encendidan eta IVAMen erakutsi dira, adibidez. Ikerketa honek 2021ean Eusko Jaurlaritzaren Sorkuntza Koriografikorako dirulaguntza eta L ‘Estruch Fàbrica de creaciò de les arts en viu Sabadellen 2021-2022 ikusizko artistentzako egoitza jasoko ditu. Blanca G. Terán-ekin batera Mixtape: Suavecito proiektua garatu zuen, lotarako liturgiari buruzkoa, lotarako laborategi batzuk antolatuz eta El frío antes de caer sortuz, Las Males-en ikusgai dagoen pieza (Argitaragabeak, La Casa Encendida).
Informazio gehiago: angelamillano.com