Lau egun dokumental proiektu bat da, 2014tik gaur egunera bitartean egindako grabazioen hamarkada bat baino gehiagotik aurrera eraikia. Higinio Rivero kirolari paralinpikoak eta Itxaso Díaz zinemagileak osatutako bikotearen bizi-eraldaketa jasotzen du artxiboak. Maitasunak, istripuak, dibertsitate funtzionalak, kirolak, zaintzak, absentziak eta berreraikuntzek zeharkatutako harremana.
Kontakizun biografikoaz haratago, begiradari eta zaintzak birpentsatzeko beharrari buruzko galdera ere bihurtu da proiektua: zer esan nahi duen maite duzun norbaiti kamera batekin laguntzeak, nola filmatzen diren loturak inbaditu gabe, nola erregistratu hauskortasuna, absentzia edo mendekotasuna, eta nola eraldatzen den egilea bera prozesuaren barruan.
Azalako egoitza etenaldi, distantzia eta entzuteko gune gisa planteatzen da, bertatik artxibo bizi hau berrikusi eta irakurtzeko aukera berriak zabaltzeko. Hiru egunez, Itxaso Díaz filmaren zuzendariak eta Itxaso del Castillo gidoilariak elkarrekin murgilduko dira grabatutako materialetan, filmeko narrazio-egituran eta zentzu-geruzetan sakontzeko.
Lan-ildoak egoitzan:
Fitxategia beste testuinguru batetik berrirakurtzea. Begirada eguneroko ingurunetik kanpo mugitzea, sentiberatasun berri batetik irudietara berriz hurbiltzeko. Hamabi urteko materiala berrikustea, ez bakarrik memoria dokumental gisa, baita lurralde emozional, politiko eta poetiko gisa ere.
Egitura narratiboaren ikerketa. Proiektuaren ardatz sakonak identifikatzea eta tentsio nagusiak antolatzea: maitasuna eta zaintza, autonomia eta mendekotasuna, gorputza eta eraldaketa, presentzia eta absentzia, gainditzea eta zaurgarritasuna, begirada intimoa eta irudikapena.
Egilearen posizioa aztertzea. Prozesuaren gai nagusi batean sakontzea: filmatzen duenak historian sartzeko duen zailtasuna. Zinemagilearen presentzia, ahotsa eta esperientzia kontakizunaren barruan nola integratu aztertzea.
Irekitasun- eta elkarrizketa-moduak pentsatzea. Prozesua formatu zinematografikotik harago partekatzeko moduak irudikatzea: filma zaintzari, interdependentziari eta gorputzaren narratibei buruzko eztabaida garaikideekin lotuko duten elkarrizketak, topaketak edo dinamikak.
Azalan igarotako denbora hau ez da ekoizpen intentsiboko fase bat, baizik eta gelditzeko, materiala entzuteko eta filmaren forma zehatzagoa, zintzoagoa eta konplexuagoa egiten uzteko aukera bat.
Itxaso Díaz (Gallarta, Bizkaia, 1974). Arte Ederretan lizentziatua eta Arte eta Teknologian doktoregaia Euskal Herriko Unibertsitateko Arte Ederren Fakultatean. Zinegilea, dokumentalista eta ikus-entzunezko komisarioa. Bizitza-istorioen diseinuan, narratiban eta ikus-entzunezko alfabetizazioan espezializatua. Bere azken dokumentalek generoari, zahartzeari eta dibertsitate funtzionalari lotutako gizarte-gaiak jorratzen dituzte. 2004. urteaz geroztik, kultura-kudeaketan ere aritzen da, ikus-entzunezkoen erakusketarekin lotutako proiektuak diseinatzen, koordinatzen eta komisariatzen. 2017az geroztik, LAN Langile Gaien Zinemaldia zuzentzen eta koordinatzen du.